De tafels in de ontmoetingsruimte zijn gevuld met levendige gesprekken en lachende gezichten. Een lichte buzz van vrolijkheid en nieuwsgierigheid vult de lucht. Maar dan staat Niek Schreuder op en vraagt om aandacht. Het is woensdagavond 19:00 uur en op het menu staat kip madras. Elke woensdag wordt er in De Groene Stee en sinds 2024 ook in PRO33 gekookt voor buurtbewoners. Wat begon als een experiment met een kleine vriendengroep, is uitgegroeid tot een succesvolle wekelijkse traditie.
Een initiatief vol betekenis
Niek Schreuder, een van de initiatiefnemers, neemt ons mee naar de oorsprong van het project: “We zijn hiermee gestart in september, zo’n 1,5 jaar geleden. Het idee ontstond toen we met vijf stellen een weekendje weg waren. We klaagden een beetje over de energiecrisis en hoe de overheid het beter had moeten aanpakken. Uiteindelijk besloten we dat we moesten kijken naar wat wij zélf konden doen. Zo kwamen we op het idee om elke woensdagavond voor de buurt te koken. In het begin wisten we nog niet precies hoe, maar we prikten een datum en gingen ervoor. We konden de keuken van De Groene Stee gebruiken, en met hun enthousiaste steun hebben we het initiatief kunnen laten groeien.”
Mensen vinden elkaar en bouwen relaties op
Het concept bleek een schot in de roos. “Elke woensdagavond, 1,5 jaar lang, komen er tussen de 25 en 35 gasten. Nu we ook in PRO33 koken, zien we daar sinds maart ook al 30 gasten per week,” legt Niek uit. “Er is duidelijk behoefte aan zo’n gezamenlijk moment. Sommige mensen komen voor de gratis maaltijd, anderen voor de gezelligheid en de sociale contacten.” Het succes komt niet zonder uitdagingen. Hoe manage je dit als vriendengroep, naast drukke gezinnen en werk? “Klopt, we hebben allemaal kinderen en het is vaak hectisch thuis,” erkent Niek. “Maar een van ons zorgt thuis, en de ander gaat hierheen. Het is zo leuk om hier te zijn en je krijgt er veel energie voor terug. Dat maakt het vol te houden.”
Komen en of we het kunnen combineren met onze gezinnen. Het grootste obstakel zat eigenlijk in onszelf. Maar we geloofden erin en met steun van onze geloofsbeleving en de heilige geest, zijn we er gewoon voor gegaan.”
Op de vraag wat het hoogtepunt was in 1,5 jaar tijd, antwoordt Anne: “Dat je hier elke keer weer komt en het zit telkens vol. Mensen vinden elkaar en bouwen relaties op. We hebben hier zelfs stelletjes zien ontstaan. Dat de mensen elkaar buiten deze ontmoetingen ook opzoeken, dat is het allermooiste wat er is.”
